Żałoba po śmierci samobójczej

Żałoba po kimś, kto popełnił samobójstwo jest bardziej skomplikowana i wydłużona niż gdyby śmierć nastąpiła naturalnie.  Gwałtowna śmierć samobójcza odbiera nam możliwość przygotowania się do zgonu osoby i jej pożegnania.  Śmierc samobójcza jest przeważnie szybka i brutalna jak skok z mostu, powieszenie się, utopienie, czy otrucie się.  Bardzo często wstyd i stygmatyzacja powodują, że najbliżsi samobójcy izolują się od rodziny i społeczeństwa.  Wiele ludzi krytycznie podchodzi do takiej śmierci i od razu stara się znaleźć winnego, uważa sambójcę za grzesznika, czy niezrównoważonego psychicznie.  Szok, złość i poczucie winny są pierwszymi reakacjami żałobników.  Szukanie odpowiedzi na pytania „Dlaczego?” Dlaczego nic nie powiedział? Dlaczego nie poprosił o pomoc?  Dlaczego w ten sposób?  Jeżeli samobójca nie zostawił listu pożegnalnego żałobnicy szukając odpowiedzi na te pytania i odczuwają ogromne poczucie winy;  albo sami się winią, albo szukają winnego.  Gdybym tylko wtedy odebrał telefon… Gdybym tylko wtedy poświeciła jej więcej czasu….Mogłam to czy tamto zrobić….W niektórych religiach samobójstwo jest postrzegane jako grzech, więc dodaje to dodatkowy stres i lęk przed karą dla duszy po śmierci.  Jeżeli tak czujemy to poprośmy o spotkanie z duchownym.  Śmierć samobójcza dotyczy całego społeczeństwa.  Tylko w Ameryce średnio co 14 minut ktoś popełnia samobójstwo a prawie milion rocznie probuje popełnić samobójstwo. Stany Zjednoczone sa na 41 miejscu na świecie, gdzie Polska plasuje się na 25 co do liczby samobójstw na ilość mieszkańców. Od 2000 roku statystyki są alarmujące gdyż ilość samobójstw wzrasta a nie maleje.  Jeżeli w naszym życiu pojawi się ktos kto przeżywa taki rodzaj żałoby bądźmy wyrozumiali, zaoferujmy pomoc i wsparcie.  Gdy nie wiemy co powiedzieć, czasem lepiej jest nie powiedzieć nic, dajmy im w prezencie swój czas, kartkę  czy symboliczne kwiaty.

 

Jak przetrwać taki okres żałoby:

 

  • Pytaj „dlaczego” dopóki albo znajdziesz odpowiedź, albo dojdziesz do takiego momentu, że nie musisz już tego wiedzieć
  • Będziesz zły na zmarłego, na cały świat; pamiętaj że możesz być zły, pozwól sobie być złym, to są Twoje emocje, nie wstydź się ich
  • Daj sobie czas
  • Nie podejmuj w tym okresie żadnych ważnych decyzji jak sprzedaż domu, przeprowadzka, zmiana pracy – zaczekaj
  • Badź cierpliwy dla siebie i innych
  • Unikaj ludzi którzy ci mowią co masz robić, czy nie robić
  • Nie wstydź się płakać
  • Jeżeli czujesz, że potrzebujesz pomocy psychologa to go poszukaj; nie wstydź się tego „co ludzie powiedza”, niech mówia co chcą, tu chodzi o Twoje życie
  • Poszukaj grup wsparcia dla ludzi z podobną żałobą
  • Gdy czujesz poczucie winy, spróbuj sobie wybaczyć
  • Trzymaj przy sobie ludzi, którzy będą Cię słuchać nawet gdy im będziesz mówić to samo po 100 razy to – są prawdziwi przyjaciele
  • Zadbaj o zdrowie fizyczne, jedz, staraj się spać, idź na spacer (ból głowy, mdłości, bezsenność to często pierwsze objawy takiego stresu)
  • Mogą sie pojawić mysli samobójcze, to normalne w takiej żałobie, wtedy poprośmy o pomoc i wsparcie.
By izabelafuneralservice

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s