Nadchodzi Dzień Ojca

Dla Tatusia dzięcioł stuka,
Ryczy krowa, brzęczy mucha,
Osioł skacze, aż do nieba –
Zawsze Tatę kochać trzeba!!!
Już w niedziele bedziemy ochodzić Dzień Ojca, więc nasze myśli przywołują myśli o tacie. Wiele z nas na pewno pamięta jak nauczycielka pytała „który tato może to zrobić?”, a tu las rąk w górze, potem przychodziliśmy do domu i tata dowiadywał się, że musi zrobić karmnik dla ptaków, klatkę dla chomika, czy inny ciekawy projekt. Nie jeden tato szedł do piwnicy, w ruch szły piły i młotki, mruczenie pod nosem, ale projekt został wykonany. Ile z nas może się z tym utożsamić: tato podbij mi buta, zrób mi półke, zawieś karnisz, pomaluj pokój, posadź kwiatki, utnij deskę, zawież mnie do kolezanki, przypilnuj psa itp. Gdy ojcowie czynnie partycypują w naszym życiu, to gdy ich tracimy nastaje ogromna pustka i żałoba po nich towarzyszy nam przez całą resztę naszego życia. Często łapiemy się na myślach „jakby tato żył to by to zrobił….szkoda że nie ma taty…..”, nawet w najbardziej zabieganym dniu nasze myśli często przywołują nieobecność ojca. W tym dniu nie tylko dzieci przeżywaja żałobę, ale i również mama, która straciła męża, czy nasze dzieci które co straciły dziadka. Dobrze wiemy jak to działa, jak tato nie pozwoli to idzie się do dziadzia i sprawa załatwiona. To tato nas uczył jeździć na rowerze czy jak byliśmy w kłopocie, to tato załatwił sprawę żeby mama się nie dowiedziała…wszystko z miłości do nas. Niech ten Dzień Ojca będzie dniem pozytywnych wspomnien o tacie, przybliżeniem rodziny do siebie. Zaplanujmy sobie coś na ten dzień co uczci pamięć po naszym ojcu, możemy odwiedzić grób, pójść z dziećmi na ryby, czy zrobić grila – takiego co by tato zrobił.
dzien-ojca390<

father<

By izabelafuneralservice

Memorial Day

Pamiętajmy o grobach i weteranach w nadchodzący Memorial Day w poniedziałek.

10173762_10202535817010785_1794501085167156436_n

 

By izabelafuneralservice

Nie Ma Jak U Mamy….

Ona jedna dostrzegała
w durnym świecie tym jakiś ład
własną piersią dokarmiała
oczy mlekiem zalewała
Wychowała jak umiała
a gdy wyjrzał już człek na świat
wziął swój los w ręce dwie
i nie w głowie mu było że
Nie ma jak u mamy – ciepły piec, cichy kąt.
Nie ma jak u mamy – kto nie wierzy, robi błąd.
Nie ma jak u mamy cichy kąt ciepły piec
Nie ma jak u mamy kto nie wierzy jego rzecz

Tak śpiewał Wojeciech Młynarski… Juz w niedziele obchodzimy w USA Dzień Matki, jedno z najbardziej emocjonalnych świąt w roku. Dla niektórych będzie to dzień radości, czy też pierwszy Dzień Matki w życiu, a dla tych którzy stracili matkę będzie dniem smutku i tęsknoty. Bardzo często nawet po latach szukamy u siebie winy że nie mieliśmy dla mamy czasu czy że nie spełniliśmy jej oczekiwań, że mogliśmy częsciej ją odwiedzić, czy zadzwonić. Nie powinniśmy się zadręczac takimi myślami. Poczucie winy nawet po latach w żałobie jest normalną ludzką reakcją, jest cześcią żałoby. Jak tylko możemy starajmy się nie tylko przywołać miłe chwile i wspomnienia ale również podzielić nimi z innymi czy ze swoimi dziećmi. Dzieci chętnie słuchają opowieści o babci. Gdy odchodzi mama, cała rodzina odczuwa pustkę oraz brak ciepła rodzinnego. Inaczej przeżywają żałobę po matce osoby dorosłe, które często mają już swoje rodziny niż dzieci dla ktorych świat stanął do góry nogami i straciły poczucie bezpieczenstwa. Bardzo często gdy odchodzi matka, zwykle na najstarszą córke spadają oczekiwania przejęcia tej roli w rodzinie. Obojetnie jednak w jakim wieku tracimy matke, żałoba po niej tak naprawde nigdy sie nie kończy. Nasze mysli zawsze ją przywołuja, czy to jest niedzielne popoludnie, urodziny, święta czy uroczystości jak ślub, czy wnuczka zakończenie szkoły. Bardzo często też gdy mamy problem i nie mamy się kogo poradzić. Niech ten dzień będzie spędzony na miłych wspomnieniach, można upiec ulubione mamy ciasto, czy słuchać jej ulubionej muzyki, odwiedzić grob z kwiatami, czy zrobic uroczysty obiad. Sami przeżywając żałobe po matce nie zapominajmy w tym dniu o swoich dzieciach które nas potrzebują.

mom
<

By izabelafuneralservice

Dlaczego robimy pogrzeby?

Pogrzeb traktowany jest jako jeden z podstawowych i religijnych obowiazkow wobec zmarlego czlowieka. Ceremonia pogrzebowa ma na celu ulatwienie bliskim zaakceptowac smierc. Czasami slysze jak niektorzy mowia:“nie chce zadnego pogrzebu”, „skremuj mnie i rozsyp w lesie…szkoda pieniedzy na pogrzeb… Oczywiscie, ze latwo nam sie tak mowi, gdy my sami nie przezywamy zaloby, gdy my nie tesknimy a swiat nie obrocil sie nam po stracie drogiej osoby do gory nogami. Wowczas zastanawiam sie slyszac takie slowa czy ci co tak mowia pomysleli choc przez przez chwile o innych, a nie tylko o wlasnej osobie. Czy pomysleli o tych, ktorzy ich kochaja, o zonie, mezu, dzieciach – o tych wszystkich co beda za nimi tesknic…Rozmawiajac ostatnio z corka przy domowym stole wymienialysmy swoje zdania na rozne tematy. Gdy jej powiedzialam jaki chce pogrzeb to ona odpowiedziala, ze ona chce miec rozowa trumne! Nigdy nie jest zawczesnie aby rozmawiac na te tematu z rodzina, z dziecmi. Obie chcemy miec tradycyjne ceremonie pogrzebowe z pochowaniem trumny na cmentarzu, po chrzescijansku. Pamietajcie panstwo, ze pogrzeby organizowane sa z mysla o zywych. Idac na pogrzeb idziemy nie tylko pozegnac zmarlego ale glownie wesprzec tych co zostali. Na pogrzeby przychodza ludzie ktorzy znali zmarlego kilka lat, jak i ci co z nim mieszkali czy pracowali nawet 50 lat temu. Setki, a czasem nawet tysiace ludzi przewija sie przez cale nasze zycie. To na pogrzebach odnawiaja sie znajomosci, jest to czas kiedy czesto zjezdza cala rodzina, dzieci, kuzyni ktorych nie mamy okazji widziec na codzien.

Nawet skromny pogrzeb moze byc piekny. Gdy umiera actor, czy inny celebryta to pogrzeby sa emitowane w telewizji, pokazywane zdjecia w gazetach. Kto powiedzial, ze nasze zycie nie jest warte celebracji?

Czasem czytam nekrolog w gazecie: „na zyczenie zmarlego nie bedzie pogrzebu”. Co to o nas mowi? Ze nasze zycie nie bylo niczego warte, ze nikt nie bedzie po nas tesknil? Jak tak bedziemy podchodzic do pogrzebow to dokad zmierza nasze spoleczenstwo i jaka bedzie jego przyszlosc? “Funeral is not a day in a life, funeral is a life in a day”

Gdzie mnie pochowasz?

Wybór miejsca pochówku jest tak samo ważny jak pogrzeb. Wybierając miejsca musimy sobie odpowiedzieć na pare pytań: Czy chcemy miec grób czy mauzoleum? Jeżeli będziemy kupować grób, czy mauzoleum to czy tylko dla siebie, czy również dla współmałżonka, a może od razu grobowiec rodzinny dla pozostałych członków rodziny. Jak wszędzie z każdym rokiem ceny na cmentarzu również rosną. Wybierając cmentarz musimy być bardzo ostrożni. Każdy cmentarz, czy mauzoleum ma swoje przepisy i restrykcje. Potrzeba się zapoznać, czy można przynosić swoje kwiaty i znicze. Tak samo dotyczy to mauzoleów – są takie że nie wolno absolutnie nic przynosić, ani kwiatów ani świeczek, ani nawet przylepić zdjecia, czy kartki. Kupując miejsce w mauzoleum, można wybrać w środku w budynku lub na powietrzu. Kupując na powietrzu musimy wziaść pod uwagę, że jest to na otwartej przestrzeni i nie zawsze jest odpowiednia pogoda żebyśmy mogli tam stanąć. Miejsce w środku pozwala na odwiedzanie zmarłego cały rok bez względu na pogodę. Kupując grób dostajemy akt własności. Zanim państwo podejmą decyzję radzę odwiedzić kilka miejsc i wybrać takie, które nam sie podoba. Lepiej sobie wcześniej zaplanować, niż potem postawić rodzinę przed taka trudną decyzją. Decyzje podejmowane podczas tak dużego stresu jakim jest utrata kogoś bliskiego mogą nie być o końca trafne. Każdy z nas powinien sam o tym zawczasu zadecydować. Kupujac miejsca na cmentarzu wczesniej mozemy zoaszczedzi duzo tysiecy dolarow. Bardzo czesto mozna oplate rolzyc sobie na rate.

 

By izabelafuneralservice

Jak się przygotować do świąt, gdy ktoś z naszych bliskich przeżywa żałobę

Nadchodzi radosny sezon świateczny i czas spotkań rodzinnych – choinka, Nowy Rok, szał prezentów i kartek świątecznych.  Dla osób które kogoś straciły, czy niedawno czy, lata temu, a może nawet pół wieku temu jest to chyba najtrudniejszy okres w roku.  Gdy dla nas jest to okres radości to dla osób, które przeżywają żałobę jest to czas kiedy ich myśli przywołują wspomnienia z czasu gdy osoba zmarła była w ich życiu, zasiadała przy świątecznym stole, dzieliła się opłatkiem, brała udział w tradycjach świątecznych.  Gdy my się cieszymy, że idą świeta oni się martwią i zadają pytania jak tu się cieszyć z tych świąt jak one już nigdy nie będą takie same.  Osoby pogrążone w żalobie bardzo często odczuwają ogromny smutek, poczucie pustki a nawet rozgoryczenia, czy złość na zmarłego i na resztę członków rodziny, czy znajomych. Jest to czas kiedy powinniśmy być bardziej wyczuleni i tolerancyjni.

Jeżeli mamy takie osoby to błagam – nie mówcie do nich „przynajmniej juz nie cierpi, czy jest w lepszym świecie, albo – Bóg tak chciał, czy „wiem jak sie czujesz”.  Nie udawajmy, ze zmarły nie żyje.  Nie ma nic w tym złego aby powiedzieć: „pamiętasz, jak babcia zawsze piekła makowiec na swiata” czy „nigdy nie zapomnę jak Jasiu złowil karpia”,albo – „jak ciocia żyła to zawsze ubierala choinke”. Nie bójmy się rozmawiać o zmarłych, dla osób w żałobie rozmowa o zmarłym znaczy, że o nich pamiętamy. To że my nie mówimy to nie znaczy, że oni nie pamiętają.  Nie raz słyszę rozżalone słowa wdowy, czy wdowca, –  już nikt nawet nie pamięta Jasia, teraz nawet nikt mu świeczki nie zapali.  Jest to czas bardzo emocjonalny.  Gdyby płacz nie był nam potrzebny to byśmy nie płakali; ludzki organizm jest tak skontruowany, że płacz, czy śmiech ma swoje lecznicze znaczenie.  Gdy wznosimy toasty przy świątecznym stole, wznieśmy toast za zmarłego, nie ma nic w tym złego czy zapalmy symboliczną świeczkę.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

By izabelafuneralservice

10 rad jak uczcić zmarłego podczas nadchodzących świąt

Gdy umierają ludzie to wszystkich dookoła kto ich znał życie się zmienia i nie będzie już takie samo.  Żałoba to czas kiedy musimy się nauczyć od nowa żyć i celebrować świeta bez tej osoby.  W czasie świąt celebrujemy narodziny Jezusa Chrystusa, który przez śmierć przeszedł do nowego życia. Według religi katolickiej nasi bliscy którzy zmarli, przez swoją śmierć dołączyli do Niego. Honorując i wspominając naszych zmarłych podczas tego okresu światecznego pomagamy sobie łatwiej przetrwać ten okres. Na szczśęście nasz mózg jest tak skontruowany że pozwala nam pamiętać dobre i złe chwile. Ale każdy z nas oprócz tylko pamiętania może zrobić krok więcej, może uhonorawać zmarłego w szczególny sposób.  Czy ktoś z bliskich zmarł niedawno, czy dawno, to zawsze jest dobry pomysł, aby nie zapomnieć o nich szczególnie w tym okresie.  Oto kilka propozycji które pomogą nam pamietać naszych zmarłych.

  1. Daj donację do ulubionej zmarłego, czy Twojej organizacji w imieniu zmarłego.
  2. Zrób symboliczną ozdobę na choinkę, która bedzie ci przypominać zmarłego, nie musi to być arcydzieło, ale coś zrobione przez nas, liczy sie myśl.  Można też kupić świąteczny ornament do którego można włożyć zdjęcie zmarłego. Można też usiąść z dziećmi i zrobić ornament dla babci czy dziadzia.
  3. Powieś specjalny świąteczny wianek na wejsciowe drzwi. Kształt koła jest symbolem życia, często słyszymy powiedzenie „circle of life”. Niech ten wianek świąteczny wita naszych gości.
  4. Zastawiając świąteczny stół postawmy jeden wiecej talerz.  Często robimy tak gdy ktoś z naszych nabliższych nie może uczestniczyć w uroczystościach. Niech ten symobliczny talerz będzie dla nas ukojeniem, że zmarłego duchowa obecność jest wśród nas.
  5. Zapal symboliczną świeczkę. Światło świecy jest bardzo wymowne.
  6. Podziel się z kimś miłym wspomnieniem o zmarłym, anegdotą, może zmarły zrobił cos w życiu co pomogło komuś, czy było inspiracją dla ludzi.
  7. Wyślij krótka notke z podziękowaniem dla tych którzy byli Waszym wsparciem podczas trudnego dla Was okresu.
  8. Jeżeli masz jakąś pamiątkę po zmarłym i chcesz ją komuś podarować, to jest własnie dobry czas na taki prezent.
  9. Zrób jakieś noworoczne postanowienie, które uhonoruje zmarłego np.: oddaj krew, aby uratować kogoś życie, poświeć czas dla organizacji, lub może wypełnij obietnicę dana zmarłemu przed śmiercią.
  10. Zrób donację, czy prezenty dla sierocinca lub schroniska dla zwierząt z myslą o zmarłym, według przysłowia „kto daje dwa razy dostaje”.

Czasami nie zdajemy sobie sprawy jak często malutki gest, uśmiech potrafi odmienić cudze życie, czy być dla kogoś inspiracją. Życie to seria wydarzeń, gestów, spotkań ludzi, to czas urodzin i czas śmierci. Robiąc coś z myślą o zmarłym, pokazuje nasz z nim związek, bo ludzie żyją tak długo, jak długo o nich pamiętamy. Niech nadchodzący okres świąteczny przyniesie pokój i ulgę wszystkim w żałobie.

95_2919

Magnolia_wreath

By izabelafuneralservice

Wszystkich Świętych

Uroczystość  Wszystkich Świętych tradycyjnie obchodzimy 1 listopada, jest to dzień oddania czci wszystkim znanym i nie znanym świętym.  2 listopada obchodzimy Zaduszki;  Dziń Zaduszny poświecony jest modlitwom za wszystkich zmarłych, a szczególnie za dusze które oczekują w czyścu na spotkanie z Bogiem.   Sś to dwa wyjątkowe dni w roku kiedy udajemy się na groby naszych zmarłych aby uczcić ich pamięć i pomodlić się za ich dusze.  W Polsce jest to dzień wolny od pracy, w Stanach niestety nie.  Mimo, że mieszkamy w Ameryce powinien to być dzień modlitw i nabożeństw w intencji zmarłych („Wypominki”).    W tym wielowyznaniowym kraju każdy udaje się na groby zapalić symboliczną świeczkę, położyć kwiaty, czy wieńce aby oddać cześć i szacunek swoim zmarłym.  Gdy jesteśmy na emigracji nie zawsze mamy grób bliskich w kraju w którym mieszkamy, ale na pewno kazdy z nas pamięta o tych co od nas odeszli.   W USA  obchodzimy w maju Memorial Day, dzień hołdu żołnierzom poległym w wojnach jednak i tak każdy z nas czeka na Wszystkich Świętych.  Jest to czas refleksji nad życiem i przemijaniem.  Podtrzymywanie tradycji odwiedzania grobów jest pięknym zwyczajem który powinniśmy przekazać naszym dzieciom. To one w  przyszłości będą stały nad naszym grobem.  Gdy nie mamy kogoś bliskiego mozemy iść zapalić świeczkę na grób nieznanego żołnierza, czy choćby na tych grobach o których nikt już nie pamięta.  Mieszkając w USA jest to tym bardziej ważne gdyż dzieciom ten okres kojarzy się to z Halloween.  Warto wprowadzić w życie praktykę odwiedzania miejsca pochówku zmarłych. Cmentarz to miejsce modliwy za zmarłych.   Człowiek żyje tak długo, jak długo o nim pamietamy.

By izabelafuneralservice

Halloween w Ameryce

Drodzy Rodzice, w zwiazku z niebezpieczenstwem jakie niesie celebracja Halloween, jako kaplan i pasterz odpowiedzialny za zbawienie dusz polecam do rozwazenia ponizsza tresc: 

HALLOWEEN

Od wielu lat usiłuje się kultywowac w Ameryce ale nie tylko zwyczaje związane z tzw. Halloween. Pierwszym (i chyba zdrowym) odruchem jest niesmak – zbyt blisko bowiem zabawa odwołująca się do upiorów, wizerunków śmierci itp. rekwizytów sąsiaduje z dniami, w których szczególnie kultywujemy pamięć o naszych zmarłych, w których także czcimy i wspominamy wszystkich świętych. Być może w krajach, w których dzień zaduszny nie pełni tak ważnej roli jak u nas byłoby to mniej niesmaczne, jednak zwyczaj ten sztucznie zaszczepiany w naszej obyczajowości wydaje się być szczególnie odrażający. Co więcej, nie jest to wcale – wbrew pozorom – obyczaj niewinny. Zobaczmy więc, skąd się wzięło Halloween ?

W wierzeniach celtyckich 31 października jest związany z festiwalem śmierci. Wg. nich bożek celtycki Samhain tego właśnie dnia wywołuje duchy złych ludzi, którzy umarli w ciągu minionego roku, aby powstawali i wędrowali po wsiach dokuczając ludziom. 31 października. Celtowie spodziewali się prześladowań ze strony duchów zmarłych, złych duchów i demonów i dla nich nie było to wcale zabawne. Palili ogniska, aby przyciągnąć dobre duchy chroniące ich przed złymi. Celtowie mieli satanistycznych kapłanów nazywanych druidami. 31 października druidzi szli od domu do domu domagając się jedzenia, i ci którzy im odmawiali byli przeklinani. Ludzie byli również gnębieni poprzez rożne rodzaje magii. Kiedy druidzi wyruszali w drogę nieśli ze sobą duże rzepy ponacinane na podobieństwo demonów. Wierzono, ze każda z nich zawierała demonicznego ducha, który osobiście prowadził lub kierował kapłana, był to jego własny mały bóg. Aby powstrzymać te pogańskie i satanistyczne praktyki, w ósmym wieku papież przeniósł Dzień Wszystkich Świętych z maja na 1 listopada.

Współczesne Halloween

Przyjrzyjmy się jak dzisiaj obchodzone jest Halloween. Czy nie koncentruje się na ciemności, śmierci, strachu, zniszczeniu i złu? Dominują wiedźmy, miotły, nietoperze, duchy, szkielety, śmierć i potwory. Przebieramy nasze własne dzieci za wiedźmy, monstra, wilkołaki i wysyłamy je na ulice w ciemność, aby powtarzały druidzką praktykę “threat or trick” (w naszym wydaniu „ciasteczko albo psikus”). Niektórzy mówią “Dobrze, ale przecież nie traktujemy tego na poważnie.” Ale Szatan bierze to na poważnie i tak też czyni Bóg. Szatan jest kimś znacznie gorszym i znacznie niebezpieczniejszym niż jakikolwiek człowiek. A jednak nikomu z nas chyba nie przyszłoby do głowy wysyłać na zabawę dziecko przebrane np. za Hitlera. Wieczór wigilii Wszystkich Świętych powinien być czasem dziękczynienia i uwielbienia Boga za zwycięstwo nad szatanem, śmiercią, piekłem i grobem oraz czasem modlitwy za zmarłych i za tych, którzy tej nocy tak lekkomyślnie poddaje się złu (jest to wieczór obrzędów dla wielu sekt). Czy naprawdę zabawa w naśladowanie satanistycznych kapłanów – druidów jest tym, czego potrzebują nasze dzieci w ów wieczór? Czy dobrze jest mieszać pamięć naszych zmarłych z niesmacznymi żartami na temat demonów i kościotrupów? Czy nie do nas mówi Bóg w Księdze Powtórzonego Prawa :

Gdy ty wejdziesz do kraju, który ci daje Pan, Bóg twój, nie ucz się popełniania tych samych obrzydliwości jak tamte narody. Nie znajdzie się pośród ciebie nikt, kto by przeprowadzał przez ogień swego syna lub córkę, uprawiał wróżby, gusła, przepowiednie i czary; nikt, kto by uprawiał zaklęcia, pytał duchów i widma, zwracał się do umarłych. Obrzydliwy jest bowiem dla Pana każdy, kto to czyni. Z powodu tych obrzydliwości wypędza ich Pan, Bóg twój, sprzed twego oblicza. Dochowasz pełnej wierności Panu, Bogu swemu. Te narody bowiem, które ty wydziedziczysz, słuchały wróżbitów i wywołujących umarłych. Lecz tobie nie pozwala na to Pan, Bóg twój.” /Pwt 18,9-14/ Czy nie posłuchamy tak kategorycznego nakazu naszego miłującego Boga?

Z powazaniem pozostaje w modlitwie
Ks. Maciej Galle

By izabelafuneralservice